Πλήρης Ημερήσια Ιδιωτική Ξενάγηση στο Λούξορ από τη Χουργκάντα ​​στην Αίγυπτο

Θα οδηγήσουμε για 4 ώρες από τη Χουργκάντα στο Λούξορ, η απόσταση είναι περίπου 300 χλμ. από τη Χουργκάντα. Στη μέση της διαδρομής θα κάνουμε μια στάση για να πιείτε καφέ ή να χρησιμοποιήσετε τις τουαλέτες.

Ιστορικές Περίοδοι Χώροι & Συλλογές Τι υπάρχει στην έκθεση Ιστορίες & Μέσα Παιδικός Κόσμος Παγκόσμια Κληρονομιά Εξερευνήστε τον Χάρτη της Αιγύπτου Επικοινωνήστε μαζί μας Σχετικά με το MoTA Πολιτική απορρήτου Συχνές ερωτήσεις Όροι και Προϋποθέσεις Σχετικά Λινκ > Αρχαιολογικοί Χώροι > Κοιλάδα των Βασιλέων Κοιλάδα των Βασιλέων Κοιλάδα των Βασιλέων Προσθήκη Ιστορίας Λούξορ Οι ηγεμόνες της 18ης, 19ης και 20ης δυναστείας του ευημερούντος Νέου Βασιλείου της Αιγύπτου (περ. 1550-1069 π.Χ.) ενταφιάστηκαν σε μια έρημη κοιλάδα ξηρού ποταμού στην απέναντι πλευρά του ποταμού από την αρχαία πόλη των Θηβών (σημερινό Λούξορ), εξ ου και το σύγχρονο όνομά της, Κοιλάδα των Βασιλέων. Αυτή η ονομασία δεν είναι, ωστόσο, απόλυτα ακριβής, καθώς ορισμένα μέλη της βασιλικής οικογένειας εκτός από τον βασιλιά ενταφιάστηκαν επίσης εδώ, καθώς και μερικά μη βασιλικά, αν και πολύ υψηλόβαθμα, άτομα. Η Κοιλάδα των Βασιλέων χωρίζεται στην Ανατολική και τη Δυτική Κοιλάδα. Η ανατολική είναι μακράν η πιο εμβληματική από τις δύο, καθώς η δυτική κοιλάδα περιέχει μόνο μια χούφτα τάφων, τα εισιτήρια περιλαμβάνουν 3 τάφους εκτός από τον βασιλιά Τουταγχαμών.

Ο τάφος του Ραμσή Β’ (KV7) βρίσκεται στην Κοιλάδα των Βασιλέων και θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους τάφους. Η γραφή του ονόματος ενθρόνισης του Ραμσή στα καρτούς του πρώτου διαδρόμου του τάφου ως Ούζερ Μαάτ Ρε και όχι Ούζερ Μαάτ Ρε Σετεπ εν Ρε δεν αφήνει καμία αμφιβολία ότι η κατασκευή του τάφου ξεκίνησε πριν από το τέλος του δεύτερου έτους της βασιλείας του, καθώς αυτός ο τρόπος γραφής του ονόματος ενθρόνισης πιστοποιείται μόνο κατά τη διάρκεια της συμβασιλείας με τον πατέρα του Σέτι Α’ το δεύτερο έτος της αποκλειστικής του βασιλείας.

Αυτός ο τάφος ξεκίνησε από τον βασιλιά Ραμσή Ε' (περ. 1147-1143 π.Χ.) της Εικοστής Δυναστείας. Αν και είναι αβέβαιο αν τελικά τάφηκε εδώ, είναι σαφές ότι ο θείος του Ραμσής ΣΤ' (περ. 1143-1136 π.Χ.) μεγάλωσε τον τάφο και τον χρησιμοποίησε για την ταφή του. Ο τάφος είναι απλός σε σχεδιασμό, αποτελούμενος ουσιαστικά από μια σειρά κατηφορικών διαδρόμων που οδηγούν βαθιά υπόγεια, σε ευθεία γραμμή προς τον ταφικό θάλαμο. Οι εξαίρετα ζωγραφισμένοι ανάγλυφοι τοίχοι είναι πολύ καλά διατηρημένοι.

Ο Αμενεμχάτ ήταν ο τελευταίος που κατείχε τον τίτλο του νομάρχη (κυβερνήτη) του νομού Όρυγα. Κατείχε αυτή τη θέση για περίπου 25 χρόνια, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του βασιλιά της 12ης δυναστείας, Σέσωστρι Α' (περ. 1965–1920 π.Χ.). Παρόμοια με τον τάφο του Χνουμχοτέπ Β', η είσοδος στο ταφικό παρεκκλήσι του Αμενεμχάτ έχει τη μορφή πρόστυλου με δύο κίονες και περιβάλλεται από μια προαυλή αυλή στην οποία φτάνει κανείς μέσω ενός υπερυψωμένου δρόμου που ανηφορίζει τον λόφο. Ως εκ τούτου, η πορεία του είναι ακόμα ορατή χάρη στους ογκόλιθους και στις δύο πλευρές του. Μέσα στο ταφικό παρεκκλήσι, ένα ιερό λαξευμένο στον ανατολικό τοίχο, απέναντι από την είσοδο, περιέχει ένα άγαλμα του Αμενεμχάτ, της συζύγου του Χετεπέτ και της μητέρας του Χένου. Ο τάφος του Αμενεμχάτ έχει μερικές από τις ωραιότερες διακοσμήσεις από όλους τους τάφους στο Μπενί Χασάν. Αυτό περιλαμβάνει σκηνές που απεικονίζουν δραστηριότητες της καθημερινής ζωής όπως η γεωργία, η αλιεία και το κυνήγι πουλιών, και η εξάσκηση διαφόρων τεχνών και επαγγελμάτων όπως η ξυλουργική, η κατασκευή σανδαλιών, η κεραμική, τα τόξα και τα βέλη.

Ο Τουταγχαμών (περ. 1336-1327 π.Χ.) είναι παγκοσμίως διάσημος επειδή είναι ο μόνος βασιλικός τάφος από την Κοιλάδα των Βασιλέων που ανακαλύφθηκε σχετικά άθικτος. Η ανακάλυψή του το 1922 από τον Χάουαρντ Κάρτερ έγινε πρωτοσέλιδο παγκοσμίως και συνέχισε να το κάνει καθώς τα χρυσά τεχνουργήματα και άλλα πολυτελή αντικείμενα που ανακαλύφθηκαν σε αυτόν τον τάφο ανασύρονταν. Ο τάφος και οι θησαυροί του είναι εμβληματικοί της Αιγύπτου και η ανακάλυψη του τάφου εξακολουθεί να θεωρείται μία από τις σημαντικότερες αρχαιολογικές ανακαλύψεις μέχρι σήμερα. Παρά τα πλούτη που περιείχε, ο τάφος του Τουταγχαμών, με αριθμό 62 στην Κοιλάδα των Βασιλέων, είναι στην πραγματικότητα αρκετά μέτριος σε σύγκριση με τους άλλους τάφους σε αυτήν την τοποθεσία, τόσο σε μέγεθος όσο και σε διακόσμηση. Αυτό οφείλεται πιθανότατα στο ότι ο Τουταγχαμών ανέβηκε στον θρόνο πολύ νέος, και μάλιστα κυβέρνησε μόνο για περίπου εννέα χρόνια συνολικά. Μπορεί κανείς να αναρωτηθεί τι πλούτη περιείχαν κάποτε οι πολύ μεγαλύτεροι τάφοι των ισχυρότερων βασιλέων του Νέου Βασιλείου, όπως η Χατσεψούτ, ο Τούθμωσης Γ', ο Αμενχοτέπ Γ' και ο Ραμσής Β'.

Ο περίφημος ναός της Χατσεψούτ (περ. 1473–1458 π.Χ.), της βασίλισσας που έγινε φαραώ, βρίσκεται εδώ, στο Ντέιρ ελ-Μπαχάρι, στη δυτική όχθη του Λούξορ. Αποτελούμενη από τρεις ανθρωπογενείς αναβαθμίδες που σταδιακά ανεβαίνουν προς την απότομη όψη του βράχου, αυτή η κατασκευή είναι πραγματικά ένα αξιοθέατο. Η τοποθεσία του Ντέιρ ελ-Μπαχάρι ήταν ιερή για την Άθωρ, τη θεά που θήλασε και ανέθρεψε κάθε βασιλιά, συμπεριλαμβανομένου του μυθολογικού τους προγόνου, του θεού Ώρου, στο αρχέγονο παρελθόν της Αιγύπτου. Μια εκδήλωση αυτής της θεάς πιστευόταν ότι κατοικούσε στους ίδιους τους λόφους κάτω από τη σκιά των οποίων βρίσκεται ο ναός της Χατσεψούτ, και ακριβώς στην άλλη πλευρά των οποίων βρίσκεται η τοποθεσία των τάφων μερικών από τους πιο διάσημους ηγεμόνες της αρχαίας Αιγύπτου, η Κοιλάδα των Βασιλέων. Στήλες που φέρουν προσευχές στην Άθωρ την απεικονίζουν, σε μορφή αγελάδας, να αναδύεται από αυτά τα βουνά. Αυτός ο εντυπωσιακός γεωλογικός σχηματισμός διαθέτει μια κορυφή που είναι φυσικά σε σχήμα πυραμίδας.

Οι Κολοσσοί του Μέμνονα είναι δύο τεράστια πέτρινα αγάλματα του Φαραώ Αμένοφις Γ'. Για 3.400 χρόνια κάθονται στη νεκρόπολη των Θηβών, απέναντι από τον ποταμό Νείλο από την πόλη του Λούξορ. Ιστορία των Κολοσσών του Μέμνονα Η αρχική λειτουργία των Κολοσσών ήταν να στέκονται φρουροί στην είσοδο του αναμνηστικού ναού του Αμένοφις (ή νεκρικού ναού): ένα τεράστιο κέντρο λατρείας που χτίστηκε κατά τη διάρκεια της ζωής του φαραώ, όπου λατρευόταν ως θεός επί της γης τόσο πριν όσο και μετά την αναχώρησή του από αυτόν τον κόσμο.

Το συγκρότημα ναών του Καρνάκ στο Λούξορ αναπτύχθηκε για περισσότερα από 1.000 χρόνια, κυρίως μεταξύ της Δωδέκατης και της Εικοστής Δυναστείας. Ήταν, στην ακμή του, το μεγαλύτερο και σημαντικότερο θρησκευτικό συγκρότημα στην αρχαία Αίγυπτο. Η πιο σημαντική δομή, και το μεγαλύτερο θρησκευτικό κτίριο που κατασκευάστηκε ποτέ, είναι ο Ναός του Άμωνα-Ρα, ο οποίος θεωρούνταν ότι ήταν το μέρος όπου ζούσε ο θεός στη γη με τη σύζυγό του, Μουτ, και τον γιο του, Κονσού, οι οποίοι επίσης έχουν ναούς στην περιοχή. Ο Ναός του Άμωνα-Ρα είναι ιδιαίτερα διάσημος για την τεράστια Υπόστυλη Αίθουσα που κατασκευάστηκε κατά τη βασιλεία του Σέτι Α'. Αφού η Μέμφις έγινε η νέα δυναστική πρωτεύουσα, πολλοί από τους ναούς του Λούξορ μειώθηκαν σε σημασία. Σε μεταγενέστερους αιώνες, οι Πτολεμαίοι ηγεμόνες και οι Κόπτες Χριστιανοί τροποποίησαν τμήματα του συγκροτήματος για δικές τους χρήσεις.

Επιστρέψτε στο ξενοδοχείο σας αφού μάθετε για τη μεγάλη ιστορία της Αιγύπτου στο άνετο κλιματιζόμενο αυτοκίνητό σας πίσω στη διαμονή σας στην Ερυθρά Θάλασσα.