Bali'de sanat ve kültür ziyaretçiler için sahnelenmiş değildir — takvimin kendisidir. Ada 210 günlük pawukon yılına göre yaşar ve bir tapınak yıldönümü, yani odalan, neredeyse her gün bir yere denk gelir. Bu yüzden sürekli alaylara rastlarsınız: başlarında meyve kuleleri taşıyan kadınlar, yolda ilerleyen gamelan orkestraları, beyazlar giymiş bütün köyler. İzlemek ücretsizdir ve hoş karşılanır; dua eden birinin önünde durmak ise değil.

Zanaat Ubud'da yoğunlaşır. Neka ve Puri Lukisan müzeleri 1930'lardaki kırılmayı gösterir: Avrupalı ressamlar geldiğinde Balili sanatçılar tapınak siparişlerinden manzaraya ve gündelik hayata geçti. Çevre köylerin her biri bir işi sürdürür: Mas ahşap oyar, Celuk gümüş işler, Batubulan taş yontar, Tohpati'de ise batik hâlâ balmumu ve bakır kalıplarla elde yapılır. Bali'de atölye genellikle bir ustayla tezgâh başında iki üç saat demektir, gösteri değil.

Akşamlar dansındır. Uluwatu'daki kecak ünlü olanıdır, ama Ubud'daki legong ve barong daha eskidir ve tapınakların gerçekten kullandığına daha yakındır — barong aslan biçiminde bir ruhtur ve dans, onunla cadı Rangda arasında bilerek hiç bitmeyen bir kavgadır. Bali'deki kültür turlarının çoğu atölye ile gösteriyi birleştirir; rezervasyonda sorulacak yararlı soru, dansın köy topluluğuna mı yoksa otel şovuna mı ait olduğudur.