De natuur rond Larnaca valt in twee ongelijke helften uiteen: de zoutvlakte aan de rand van de stad en het bergbos op anderhalf uur rijden. De eerste begint vlak voorbij het vliegveld: een keten zoutmeren waar van november tot maart flamingo's samenkomen. In de zomer trekt het water weg en blijft een witte zoutkorst achter, waar niet op gelopen mag worden, maar in de winter zie je de vogels vanaf de weg, en aan de oever staat de Hala Sultan Tekke-moskee in een palmbosje.

De tweede helft is Troodos. De weg klimt door wijngaarden naar dennenbos, waar het in de zomer vijftien graden koeler is dan aan de kust. Vandaar lopen paden naar de watervallen Caledonia en Millomeris en naar bergdorpen die halloumi en wijn maken. Een derde lijn is de zee: zeiljachten neem je voor vier uur of een hele dag, koers naar de lege baaien ten oosten van de stad, waar de bodem licht is en vissen zonder masker zichtbaar.

Praktisch. Flamingo's benader je niet van dichtbij: ze houden afstand en vliegen op, een verrekijker doet meer. Bergpaden vragen dichte schoenen, en na regen zijn de stenen glad. Dagtochten naar Troodos duren tien tot twaalf uur, en boven is een trui ook in augustus geen overbodige luxe. Jachten worden bij wind geannuleerd, met teruggave van het geld.