Mikaelyan Aile Peynir Fabrikası, Sevan Gölü ve Dilijan'a Özel Tur

Ermeni "sarhoş" peyniri yabancıları fethetti.2012 yılında Mikaelyan ailesi, babalarının evinde bir süt çiftliği kurmak için Erivan'dan Gegharkunik'e taşındı. Bu girişim daha da büyüdü. Doğum yerinin temsilcilerini terk etmeyen eşsiz Ermeni peynirleri.

Önemli Noktalar:

• Ermenistan'ın "Mavi İncisi "ni ziyaret edin

• Airavank Manastırı

• Mikaelyan Aile Peynir Fabrikası, isteğe bağlı tadım ile

• Dilijan, diğer adıyla Ermeni İsviçre'si

• 10. yüzyıldan kalma Haghartsin Manastırı
  

Dahil olanlar

• Bir sürücü (rehber)

• Teslim alma ve bırakma

• A/c araç ile ulaşım

• İkramlar

• Wi-Fi
  

Lütfen dikkat: ziyaretçiler için iki tadım seçeneği bulunmaktadır:

• Seçenek 1 5 çeşit peynir:10 kişi başı

• Seçenek 2 10 çeşit peynir, 3 çeşit et (basturma) ve şarap:17 kişi başı

Sevan, Ermenistan'ın en büyük gölü ve Kafkasya'nın en büyüleyici göllerinden biridir. Bu doğa harikası, deniz seviyesinden 1916 metre yükseklikte büyük bir dağ çalılığı içinde yer almaktadır. Su, efsaneye göre sadece yıldızlar ve tanrılar içtiği için şeffaf ve saftır.

Dilijan, unutulmaz güzelliği ve ılıman iklimiyle insanları cezbeder. Şehir, Aghstev nehrinin kıyısında, dağlar ve ormanlarla çevrili olarak uzanmaktadır. Dilijan bir sağlık merkezi olarak ün yapmıştır. Sıcak güneş, temiz hava ve doğal kaplıcalar insanlar üzerinde büyük bir iyileştirici etkiye sahiptir. Dilijan ilginç mimari anıtlar açısından da zengindir.

Tavuş bölgesinin ormanlık alanlarında yer alan Haghartsin manastırı, doğanın mimari ile harmanlanmasının tarifsiz bir örneğini temsil etmektedir. Manastır 10-11. yüzyıllarda kurulmuş, ancak 12-13. yüzyıllarda yeni binalar eklenmiştir. Şimdi Aziz Grigor, Aziz Astvatsatsin (Tanrı'nın Kutsal Annesi), Aziz Stepanos kiliseleri ve diğer bazı binalardan oluşmaktadır. Yemekhane, ustalıklı mimari kompozisyonu nedeniyle büyük ilgi görmektedir. Haghartsin yakınlarında, neredeyse manastırın yaşı kadar büyük bir meşe ağacı büyür ve tüm manzarayı tamamlardı. Ne yazık ki, günümüze sadece küçük bir kısmı kalmıştır, ancak yine de ziyaretçiler arasında büyük ilgi görmektedir ve bir dilek tuttuğunda ve aynı zamanda ağaçtan (oyuktan) geçmeyi başardığında, en yakın gelecekte gerçekleşmesi beklenen geleneği korumaktadır.