Program kulturalny Side zaczyna się od tego, co stoi w samym mieście. Tutejszy teatr rzymski nie został wpuszczony w zbocze, jak zwykle robiono w Anatolii, tylko postawiony na sklepieniach — to konstrukcja sztuczna, bo płaski grunt przy morzu nie dawał oparcia. Obok muzeum zajmuje dawne łaźnie rzymskie: sarkofagi, posągi i stele nagrobne stoją w salach, które kiedyś były parnią i przebieralnią. Po drugiej stronie ulicy leżą agora i monumentalna brama, a na cyplu kolumny świątyni Apollina.

Główny wyjazd prowadzi do Licji: Demre, Miry i Kekovy. Spotyka się tam inną kulturę pogrzebową — Licyjczycy kuli grobowce wprost w pionowej skale nad teatrem, powtarzając w kamieniu kształty drewnianych domów. W Demre stoi kościół Świętego Mikołaja, biskupa Miry, postaci, z której wyrósł bożonarodzeniowy rozdawca prezentów. Zatopione miasto przy wyspie Kekova ogląda się z łodzi ze szklanym dnem: trzęsienie ziemi z drugiego wieku obniżyło część zabudowy pod powierzchnię i mur prześwituje przez wodę.

Trzecie miejsce to teatr w Aspendos, jakieś trzydzieści pięć kilometrów dalej, jeden z najlepiej zachowanych w basenie Morza Śródziemnego: ściana sceny stoi niemal w całości, akustyka wciąż działa, latem odbywają się tam koncerty. Praktycznie: prawie wszystko pod gołym niebem, cienia mało, kamień nierówny — potrzebne pełne buty i woda. Do kościoła Świętego Mikołaja warto ubrać się zakrywająco.