Εξερευνήστε την Chiatura: Katskhi, τελεφερίκ και άλλα από την Τιφλίδα της Γεωργίας

Μονή Μγβιμέβι. Η Μονή των Μητέρων του Μγβιμέβι (σπηλαίου) είναι μια δίκλιτη βασιλική του 13ου αιώνα, αφιερωμένη στη Γέννηση της Θεοτόκου, εν μέρει λαξευμένη σε βράχο. Το συγκρότημα περιλαμβάνει μια μικρή εκκλησία με αίθουσα, καμπαναριό και ένα περιμετρικό τείχος. Μικρές σπηλιές γύρω από το μοναστήρι χρησίμευαν ως καταφύγια κατά τη διάρκεια του πολέμου. Η πρόσοψη έχει σκαλίσματα γύρω από το παράθυρο, μνημειώδεις σταυρούς, συμπλεκόμενους ρόμβους, σκαλίσματα γείσου κ.λπ. Το ξύλινο τέμπλο απεικονίζει τον Σωτήρα και τους Δώδεκα Αποστόλους και διάφορες σκηνές από τη ζωή του Ιησού που έγιναν τον 18ο αιώνα.

Μεταλλευτική πόλη Τσιατούρα. Η Τσιατούρα είναι μια μεταλλευτική πόλη σε μια ορεινή κοιλάδα του ποταμού Κβιρίλα. Το 1879 ο Γεωργιανός ποιητής Akaki Tsereteli ανακάλυψε το μαγγάνιο και ως μεταλλευτική αποικία, η Τσιατούρα γρήγορα έγινε πηγή μαγγανίου και σιδήρου και ανακηρύχθηκε πόλη το 1921. Λόγω της απότομης κοιλάδας του ποταμού, οι εργάτες αφιέρωναν πολύ χρόνο περπατώντας από την πόλη στα ορυχεία, μειώνοντας έτσι την παραγωγικότητα. Το 1954 εγκαταστάθηκε σύστημα τελεφερίκ για τη μεταφορά των εργατών. Ακόμα και σήμερα, χρησιμοποιώντας την αρχική υποδομή της δεκαετίας του 1950, εξακολουθούν να υπάρχουν 17 συστήματα τελεφερίκ. Ο κεντρικός κόμβος με 4 γραμμές ανακατασκευάζεται με σύγχρονη τεχνολογία τελεφερίκ.

Μοναστήρι Κατσχί. Το μοναστήρι της Γεννήσεως του Σωτήρος Κατσχί είναι ένα μεσαιωνικό μοναστήρι που χτίστηκε από την οικογένεια Μπαγκουάσι την περίοδο 988–1014. Το κτίριο της εκκλησίας φημίζεται για τον εξαγωνικό του σχεδιασμό και τον πλούσιο στολισμό του. Το εξωτερικό της εκκλησίας διαθέτει τρία σταδιακά στενευόμενα κυλινδρικά επίπεδα. Το κτίριο ήταν πλούσια διακοσμημένο, αλλά η διακόσμηση των δύο ανώτερων επιπέδων χάθηκε κατά τη διαδικασία της αποκατάστασης του 1854. Το ανάγλυφο στον νότιο νάρθηκα είναι η Ύψωση του Τιμίου Σταυρού, με έναν σταυρό που στηρίζεται από τέσσερις αγγέλους. Η εκκλησία περιβάλλεται από ένα πενταγωνικό τείχος με ένα ανεξάρτητο καμπαναριό που προστέθηκε τον 17ο ή 18ο αιώνα.

Ο στύλος του Κάτσχι. Ο στύλος του Κάτσχι είναι ένας φυσικός ασβεστολιθικός μονόλιθος ύψους 40 μέτρων που δεσπόζει στην κοιλάδα του μικρού ποταμού Κατσχούρα, χρονολογείται από τον 9ο-10ο αιώνα. Το συγκρότημα του στύλου του Κάτσχι αποτελείται από μια εκκλησία του Μαξίμου του Ομολογητή, μια ταφική κρύπτη, τρία κελλιά ερημιτών, ένα κελάρι κρασιού και ένα τείχος στην κορυφή της στήλης. Στη βάση του στύλου βρίσκονται η νεόκτιστη εκκλησία του Συμεών του Στυλίτη, ερείπια ενός παλιού τείχους και καμπαναριού και ένα ανάγλυφο σταυρού του Μπολνίσι. Αρκετοί τοπικοί θρύλοι περιβάλλουν τον στύλο. Ένας από τους θρύλους είναι ότι η κορυφή του βράχου συνδεόταν με μια μακριά σιδερένια αλυσίδα με τον τρούλο της εκκλησίας του Κάτσχι, που βρίσκεται 1,5 χλμ. μακριά.

Μονή Ούμπισα (9ος Αιώνας). Η Ούμπισα είναι ένα μεσαιωνικό μοναστικό συγκρότημα που ιδρύθηκε από τον Γκριγκόλ Χαντζτέλι τον 9ο αιώνα. Αργότερα ανανεώθηκε από τον Σίμων Τσκοντιντέλι το 1141. Τον 14ο αιώνα, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Γεωργίου του Μεγαλόπρεπου, ο κύριος ναός της μονής διακοσμήθηκε με μοναδικές τοιχογραφίες. Ο «Μυστικός Δείπνος» της Μονής Ούμπισα είναι ένα νέο στυλ του Γεωργιανού καλλιτέχνη Νταμιάν και του μαθητή του Γεράσιμου, του 14ου αιώνα. Αυτή η τοιχογραφία αποδεικνύει ότι η Γεωργία είχε το θάρρος της προς την Αναγέννηση νωρίτερα στον Μεσαίωνα. Πριν από τον μεγάλο Ιταλό Λεονάρντο ντα Βίντσι (που ζωγράφισε από το 1495 έως το 1498), ένα ψάρι εμφανίζεται στο τραπέζι του «Μυστικού Δείπνου» της Ούμπισα και ανθρώπινες χειρονομίες και εκφράσεις προσώπου στα πρόσωπα των αγίων.