Lavrion'da Sanat ve kültür

Lavrio'nun kültür hattı çifttir: kendi antik katmanı, artı anakaranın her yerinden buraya en yakın olan Milos. Kendi katmanı endüstriyeldir. Milattan önce beşinci yüzyılda Laurion gümüşü Atina'nın bütçesiydi: madenlerin geliriyle Themistokles, Salamis'i kazanan donanmayı kurdu ve kuyuların çevresinde on binlerce köle çalıştı. Kuyular, galeriler ve cevher yıkama alanları Lavreotiki tepelerinde durur — antik çağın tapınak olarak değil fabrika olarak göründüğü ender durum.

Milos kısmı, yerel eşlikle adada geçen bir gündür. Tepesindeki başkent Plaka, Kiklad mantığıyla kurulmuştur: korsanlara karşı labirent, zirvede Venedik kastrosu, mavi kubbeli kiliseler. Aşağıda katakomplar uzanır — Akdeniz'in en büyük erken Hristiyan yeraltı mezarlıklarından, tüfe oyulmuş bir kilometrelik galeriler; gömüler birinci yüzyılda başlamıştır. Yakında antik tiyatro ve 1820'de bir köylünün Milo Venüsü'nü kazıp çıkardığı noktadaki levha vardır; heykel o günden beri Louvre'dadır.

Üçüncü katman canlıdır: Klima gibi balıkçı köyleri — evlerin zemin katları tekne garajıdır, syrmata denir ve her biri sahibinin rengine boyanmıştır. Mimarsız mimarîdir bu ve ada hayatını müze vitrinlerinden daha iyi anlatır. Sabah feribotu — akşam feribotu biçimi, üç katmanı da bavulları kıpırdatmadan tek güne sığdırmayı sağlar.