Endonezya'da Turlar

Endonezya, üç saat dilimine yayılmış on yedi bin adadır. Hiçbir ziyaretçi onun bir köşesinden fazlasını göremez. Ülke pratikte, birbiriyle pek ilgisi olmayan birkaç ayrı seyahate ayrılır.

• Bali — çoğu kişinin kastettiği ada, dört milyon nüfuslu tek bir ada. Güneyi plajlara ve sörfe ayrılmıştır, ortada pirinç teraslarının arasında Ubud oturur, yanardağlar omurga boyunca iner ve Nusa adaları açıkta uzanır.
• Cava — Bali'nin batısında, kalabalık merkez. Yogyakarta, Borobudur'un dokuzuncu yüzyıldan kalma Budist teraslarıyla Prambanan'ın Hindu kuleleri arasında oturur, arkalarında Merapi Yanardağı tüter.
• Lombok — Bali'nin doğusunda, Rinjani 3.726 metreye yükselir. Kuzeybatı ucundaki üç Gili adasında araba yoktur.
• Komodo, Flores, Sulavesi ve Sumatra — daha uzakta kalır, her biri ayrı bir sefer demektir.

Ziyaretçilerin gerçekte ne yaptığını da bu coğrafya belirler.

• Bali — tapınaklar ve pirinç terasları, faal bir yanardağa gün doğumu tırmanışı, şelaleler, doğu resiflerinde şnorkel ve dalış, Ayung vadisinde rafting, yemek kursları ve su tapınaklarındaki arınma törenleri.
• Cava — şafakta iki büyük tapınak kompleksi ve yanardağ cip turları.
• Lombok ve Gili Adaları — yürüyüş, dalış ve pek bir şey yapmamak.

Yukarıdaki listede bir satır turistik etkinlik değildir. Su tapınaklarındaki arınma törenleri, gösteri değil, yaşayan bir dinî uygulamadır. Bütün adalarda para, Asya'nın neredeyse başka her yerinden daha çok iş görür. Tam günlük özel bir şoför, bir Avrupa başkentini taksiyle geçmekten ucuza gelir.

Pratik bilgiler

• Mevsimler. Dört değil, iki mevsim var. Kurak olanı kabaca nisandan ekime kadar sürer ve yılın güvenilir yarısıdır. Kasım ile mart arası, nadiren uzun süren ama tekne seferlerini kapatan öğleden sonra sağanakları getirir.
• Vize. Çoğu ülke vatandaşı otuz günlük kapıda vize alır; vize önceden internetten ya da havalimanında alınır ve bir kez uzatılabilir.
• Para. Para birimi rupiah ve rakamlar büyük. Kart otellerde ve restoranlarda geçer, başka her yerde nakit hâkimdir, ATM'ler de yüz binlik banknotlar verir.
• Bahşiş. Geleneksel değil ama turizmde olağanlaştı: restoranda yüzde on, şoföre ya da rehbere bir banknot.
• Tapınaklar. Sarong ve kuşak zorunludur, genelde girişte ödünç verilir; âdet görenlerden içeri girmemeleri istenir.
• Bali harcı. Bali, yabancı ziyaretçiden ayrı bir turist harcı alır; varıştan önce internetten ya da havalimanında ödenir ve bazı alanlarda kontrol edilir.
• Nyepi. Tek bir tarih her şeyi yeniden düzenler: marttaki Bali sessizlik günü, bütün ada yirmi dört saat durur ve havalimanı bile kapanır.