Endonezya'da Sevgililer Günü

Endonezya'da Sevgililer Günü ince ve düzensiz bir gelenektir. On dört Şubat resmî tatil değil sıradan bir iş günüdür ve ülkenin daha muhafazakâr bölgelerinde açıkça caydırılır: Açe yerel dinî yönetmeliklerle onu yasaklar, başka birçok ilçedeki eğitim müdürlükleri de her şubat okullara bu günden uzak durmalarını söyleyen bir genelge gönderir. Cakarta'da ve Bali'de gün ticaret olarak yaşar; otellerin akşam yemeği menülerinde ve alışveriş merkezlerindeki çikolata kulelerinde. Bali'de üstelik yağmurların ortasına düşer ve günü takvimden çok bu belirler.

Bu yüzden buradaki hemen her şey özeldir ve iki kişinin çevresine kurulur. Birim şudur: bir araba, rehberlik de eden bir şoför ve çizilmesine yardım ettiğiniz bir rota; Nusa Penida'nın batı yakasındaki uçurumlar ve onlara ulaştıran deniz geçişi, Ubud'un kuzeyindeki vadilerde şelaleler ya da Bratan Gölü'nü, Batur kenarını ve gün batımında Tanah Lot deniz tapınağını kapsayan uzun batı halkası. Teklifin diğer yarısı yanınızda gelen bir fotoğrafçıdır ve bu, üste satış değil gerçek bir yerel uzmanlıktır. Hepsinin en bilineni olan Lempuyang kapısı, aynadaki yansımasını objektifin altında tutulan bir cam parçasından üretir; hem de numaralı biletle saatlerce süren bir kuyruğun sonunda.

Pratik bilgiler. şubat Bali yılının en ıslak dönemidir ve düzen genellikle açık bir sabah ile öğleden sonra gelen yağmurdur, bu yüzden işe yarayan gün altıda başlayan ve açık hava yarısını erken bitiren gündür. Nusa adalarına giden hızlı tekneler büyük ölü dalgada iptal edilir, şubat da bunu üretir; program elveriyorsa o geçişi sabit bir tarihe bağlamayın. Özel araba kişi başına değil araç başına fiyatlanır, çift için bütün gerekçe budur: iki kişi, dört kişinin ödeyeceğini öder. Yılın bu döneminde şelale patikaları ıslak kile oyulmuş basamaklardır, iyi ayakkabılar bu yüzden odada kalır.