Ιμερέτι Τουρ: Ιστορία, Σπήλαια & Θεαματικά Θαύματα στη Γεωργία, Τιφλίδα

Περιήγηση στην Κορυφή Κατσχί και την Τσιατούρα

Η μονή Μγκβιμέβι είναι μια Γεωργιανή Ορθόδοξη μονή στην περιοχή Ιμερέτι της δυτικής Γεωργίας, εν μέρει λαξευμένη σε βράχο. Το κύριο χαρακτηριστικό της είναι μια δίκλιτη βασιλική του 13ου αιώνα, αφιερωμένη στη Γέννηση της Θεοτόκου. Το συγκρότημα περιλαμβάνει επίσης μια μικρή μονόχωρη εκκλησία, κωδωνοστάσιο και τείχος. Η μονή είναι ένα εν λειτουργία γυναικείο μοναστήρι. Είναι πλούσια σε διακοσμητική αρχιτεκτονική γλυπτική που κοσμεί το εξωτερικό των εκκλησιών. Το συγκρότημα Μγκβιμέβι είναι εγγεγραμμένο στον κατάλογο των Ακίνητων Πολιτιστικών Μνημείων Εθνικής Σημασίας της Γεωργίας.

Η Τσιατούρα είναι μια πόλη εξόρυξης μαγγανίου στο Ιμερέτι της δυτικής Γεωργίας με το παλαιότερο τελεφερίκ που κατασκευάστηκε το 1954 και εξακολουθεί να λειτουργεί. Τα τελεφερίκ κατασκευάστηκαν για να συνδέσουν κάθε γωνιά της πόλης με τα ορυχεία στην κορυφή των βράχων.

Η Μονή Κατσχί είναι ένα μεσαιωνικό μοναστήρι στη Γεωργία, που χτίστηκε κατόπιν εντολής της οικογένειας Μπαγκουάσι την περίοδο 988-1014. Το κτίριο της εκκλησίας είναι γνωστό για τον εξαγωνικό του σχεδιασμό και τον πλούσιο διάκοσμο. Κλειστό από τη σοβιετική κυβέρνηση το 1924, το μοναστήρι αναβίωσε το 1990 και τώρα λειτουργεί από την Επαρχία Σατσχέρε και Τσιατούρα της Γεωργιανής Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Ο στύλος του Κατσχί είναι ένας φυσικός ασβεστολιθικός μονόλιθος κοντά στην πόλη Τσιατούρα. Έχει ύψος περίπου 40 μέτρα (130 πόδια) και δεσπόζει πάνω από την κοιλάδα του μικρού ποταμού Κατσχούρα. Ο βράχος, με ορατά ερείπια εκκλησίας στην κορυφή του, σε επιφάνεια περίπου 150 τ.μ., λατρεύτηκε από τους ντόπιους ως ο Στύλος της Ζωής και σύμβολο του Τιμίου Σταυρού, και έχει περιβληθεί από θρύλους. Παρέμεινε απρόσιτος από ερευνητές και ανεξερεύνητος μέχρι το 1944 και μελετήθηκε πιο συστηματικά από το 1999 έως το 2009. Αυτές οι μελέτες προσδιόρισαν ότι τα ερείπια ανήκαν σε ένα πρώιμο μεσαιωνικό ερημητήριο που χρονολογείται από τον 9ο ή 10ο αιώνα. Μια γεωργιανή επιγραφή, παλαιογραφικά χρονολογούμενη στον 13ο αιώνα, υποδηλώνει ότι το ερημητήριο υπήρχε ακόμα εκείνη την εποχή. Η θρησκευτική δραστηριότητα που σχετίζεται με τον στύλο αναβίωσε τη δεκαετία του 1990 και το μοναστηριακό κτίριο είχε αποκατασταθεί στο πλαίσιο ενός κρατικού προγράμματος έως το 2009.

Ο καταρράκτης Σαμτσβέρα (Γεωργιανοί καταρράκτες του Νιαγάρα) βρίσκεται στην περιοχή Ζεσταφόνι, στο φαράγγι του ποταμού Ντζούσα, σε υψόμετρο 170 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Εκδρομή στα φαράγγια Martvili και Okatse, Nokalakevi και Σπήλαιο Προμηθέα

Το φαράγγι Μάρτβιλι είναι ένα φυσικό αξιοθέατο που διαθέτει καταρράκτες σε ένα απομονωμένο φαράγγι ποταμού με εκδρομές με σκάφος και διαδρομές πεζοπορίας. Το φαράγγι Μάρτβιλι ήταν κάποτε ένα μέρος για μπάνιο για την βασιλική οικογένεια των Νταντιάνι. Οι επισκέπτες μπορούν να απολαύσουν το τοπίο, τους καταρράκτες του και να κάνουν μια βόλτα με βάρκα στον βαθύ πράσινο ποταμό.

Το Φυσικό Μνημείο του φαραγγιού Όκατσε είναι ένα φαράγγι διάβρωσης του ποταμού Όκατσε που βρίσκεται στον δήμο Χόνι, στην περιοχή Ιμερέτι της Γεωργίας, κοντά στο χωριό Ζέντα Γκόρντι, σε υψόμετρο 520 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Το Φυσικό Μνημείο του φαραγγιού Όκατσε είναι ένα τμήμα 2 χιλιομέτρων του ποταμού Όκατσε, μήκους 14 χιλιομέτρων. Η διάβρωση της κοιλάδας του ποταμού δημιούργησε ένα φαράγγι πλάτους 3–6 μέτρων, σε ορισμένα σημεία πλάτους 15–20 μέτρων. Το βάθος του φαραγγιού ποικίλλει από 20 έως 100 μέτρα. Το φαράγγι έχει αρκετούς καταρράκτες, συμπεριλαμβανομένου του Φυσικού Μνημείου Καταρράκτη Κιντσχά, και αρκετές μικροσκοπικές λίμνες, μία από αυτές, η Οσκάπο, έχει μήκος 60 μέτρα. Σε ορισμένα σημεία οι τοίχοι του φαραγγιού σχεδόν συγχωνεύονται και δημιουργούν φυσικές σπηλιές, μία από αυτές ονομάζεται Μπόγκα, από την οποία φαίνεται ο πάτος του φαραγγιού. Κάτω από την Μπόγκα, το βάθος του φαραγγιού ανέρχεται στα 100 μέτρα. Οι γεωλόγοι εντόπισαν εδώ ένα τεκτονικό πλούμιο που αναδύεται από τον φλοιό της Γης.

Το Νοκαλακέβι, επίσης γνωστό ως Αρχαιόπολις (Αρχαία Ελληνική: που σημαίνει αρχαία πόλη) και Τσικεγκότζι (στα Γεωργιανά "Φρούριο του Κούτζι") και σύμφωνα με ορισμένες πηγές "Τζίχα Κβίντζι" στα Μινγκρελιανά, είναι ένα χωριό και αρχαιολογικός χώρος στον δήμο Σενακί, στην περιοχή Σαμεγκρέλο-Ζέμο Σβανέτι, Γεωργία.Στις όχθες του ποταμού Τεκχούρι, στο βόρειο άκρο της πεδιάδας της Κολχίδας στο Σαμεγκρέλο, στη δυτική Γεωργία, βρίσκονται τα ερείπια του Νοκαλακέβι. Καταλαμβάνοντας περίπου 20 εκτάρια, ο χώρος ήταν γνωστός στους πρώιμους Βυζαντινούς ιστορικούς ως Αρχαιόπολις, και στους γειτονικούς Γεωργιανούς (Καρτλιανούς) χρονογράφους ως Τσικεγκότζι, ή το φρούριο του Κούτζι — ενός Κολχικού ηγεμόνα ή εριστάβι.

Το Φυσικό Μνημείο Σπηλαίου Προμηθέα, γνωστό και ως Σπήλαιο Κουμιστάβι, είναι ένα καρστικό σπήλαιο με συνολικό μήκος 11 χιλιομέτρων, εκ των οποίων τα 1060 μέτρα είναι ανοιχτά για τους επισκέπτες. Το σπήλαιο διαθέτει συνολικά 22 αίθουσες, εκ των οποίων οι έξι είναι επί του παρόντος ανοιχτές για τους τουρίστες.

Εκδρομή στο Φυσικό Καταφύγιο Σατάπλια,

Το αυστηρό φυσικό καταφύγιο Σατάπλια βρίσκεται 10 χιλιόμετρα από την πόλη Κουτάισι στην περιοχή Ιμερέτι της Γεωργίας. Το κέντρο επισκεπτών βρίσκεται στο χωριό Κάτω Αλβάνι, Δήμος Αχμέτα στις πλαγιές του ανενεργού ηφαιστείου — Όρος Σατάπλια. Το όνομα Σατάπλια μπορεί να μεταφραστεί ελεύθερα ως «μέρος του μελιού» (Στη γεωργιανή γλώσσα თაფლი, tapli σημαίνει μέλι.) και πράγματι οι μέλισσες ζούσαν σε μικρές τρύπες και σπηλιές και το μέλι συλλεγόταν από τον τοπικό πληθυσμό. Το αυστηρό φυσικό καταφύγιο Σατάπλια είναι μέρος των Προστατευόμενων Περιοχών Σπηλαίων Ιμερέτι, το οποίο περιλαμβάνει επίσης το Διαχειριζόμενο Καταφύγιο Σατάπλια, το Φυσικό Μνημείο Σπηλαίου Προμηθέα.

Το Αρχαιολογικό Μουσείο του Βάνι βρίσκεται στην περιοχή Ιμερέτι, στον Δήμο Βαν, κοντά στην πόλη Βάνι. Ιδρύθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 1985 με πρωτοβουλία του επικεφαλής της Αρχαιολογικής Αποστολής του Βαν, Ακαδημαϊκού Οτάρ Λορντκιπανίτζε. Σήμερα, το μουσείο φέρει το όνομα του Οτάρ Λορντκιπανίτζε. Το υλικό που διασώζεται στο Μουσείο του Βάνι καλύπτει την περίοδο π.Χ. Από τον VIII αιώνα έως τον I αιώνα. Εδώ φυλάσσονται μοναδικά δείγματα χρυσοχοΐας, αργυρών και χάλκινων σκευών, παραδείγματα νομισματικής και άλλα.

Η Ούμπισα είναι ένα μικρό χωριό και ένα μεσαιωνικό μοναστικό συγκρότημα στη Γεωργία, ειδικότερα στην περιοχή Ιμερέτι. Το μοναστικό συγκρότημα της Ούμπισα περιλαμβάνει ένα μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου του 9ου αιώνα που ιδρύθηκε από τον Άγιο Γρηγόριο της Χάντζτα, έναν 4όροφο πύργο (1141 μ.Χ.), θραύσματα ενός αμυντικού τείχους του 12ου αιώνα και πολλά άλλα κτίρια και κατασκευές. Το μοναστήρι στεγάζει έναν μοναδικό κύκλο τοιχογραφιών από τα τέλη του 14ου αιώνα που δημιουργήθηκαν από τον Νταμιάνε, προφανώς επηρεασμένες από την τέχνη της βυζαντινής παλαιολόγειας περιόδου (1261-1453). Το μοναστήρι είναι επίσης γνωστό για το μέλι του που παράγεται από τους μοναχούς.