Çocuklarla Yunanistan, başlıca hazineleri yıkıntılar ve şarap olan bir ülkeden bekleneceğinden daha iyi işler. Sır şu ki buradaki çocuk işlerinin neredeyse tümü gerçektir, lunapark işi değildir. Mitoloji taşları hikâyeye çevirir: Atina'da Minotor'un izinde bir görev oyunu vardır; şehir görevler çözülerek gezilir ve anne babayı noktadan noktaya çeken çocuktur, tersi değil.

İkinci dayanak hayvanlar ve çiftliklerdir. Keçileri ve sıpaları beslemek, peynirin nasıl yapıldığını izlemek — Girit'te bu sıradan bir çiftlik günüdür, gösteri değil. Zakintos açıklarındaki kaplumbağaları çocuklar yıllarca hatırlar: canlı, yabani, masa tablası büyüklüğünde. Üçüncü dayanak sudur: yumuşak girişli kumsallar, yüzmenin programın yarısı olduğu günübirlik turlar ve Girit'teki Zeus mağarası — efsaneye göre baş tanrının doğduğu yer; çocuklara pek çok müzeden ilginç gelir.

Uygulamada. Yaş eşikleri her yerde farklıdır: at ve ATV'ye çocuklar belli bir yaştan alınır, teknelere neredeyse doğumdan itibaren, ama can yeleği zorunludur. Eski kentlerde bebek arabası merdiven ve kaldırım taşı çilesidir; kanguru daha rahattır. Müzeler belli yaşa kadar çocuklara ücretsizdir. Yazın çocuk işlerinin hepsi sabaha konur: öğle güneşi küçüklere büyüklerden ağır gelir.