Atina'da Yiyecek & İçecek

Gastronomik Atina kendini restoranlar üzerinden değil, pazarlar üzerinden gösterir. Merkezdeki Varvakios on dokuzuncu yüzyıldan beri çalışır: et sıraları, balık tezgâhları, çevresinde baharat ve zeytin dükkânları. Turlar hem oradan hem komşu sokaklardan geçer ve fetanın mizithradan farkını, Yunanların domatesi neden yalnızca mevsiminde yediğini anlatır. Tadımlar yürürken, tezgâhların başında yapılır.

İkinci hat akşama aittir. Aydınlatılmış merkezde gece turları, anıtları mezedopolio duraklarıyla birleştirir; orada kişi başı bir yemek değil, topluluk için bir düzine küçük tabak söylenir. Geleneksel Yunan gösterili akşam yemekleri de vardır — müzik, dans, sirtaki; böyle bir akşamdan beklenen tam olarak budur.

Üçüncü hat şehir dışına çıkar: yolda balıkçı meyhanesinde öğle yemekli özel Sunion turları, teknede Yunan mutfaklı gezintiler, mezedakia molalarıyla elektrikli bisikletli gurme programlar. Uygulamada: Yunanlar öğle yemeğini ikide üçte, akşam yemeğini dokuzdan sonra yer; o saatten önce bir meyhane kötü olduğu için değil, başka nedenlerle boş durabilir. Meze kalabalığa göredir, dört kişi sekiz on tabak alır. Pazarlarda kartla değil nakit ödeme daha yaygındır.