Jazda jako przeżycie oznacza w Dubaju przede wszystkim supersamochody. Wypożyczalnie są w Marinie i w Downtown, a trasa zwykle jest stała: Sheikh Zayed Road wzdłuż panoramy, potem Palm Jumeirah i z powrotem — od godziny do trzech, często z autem towarzyszącym i postojami na zdjęcia. Kto nie chce prowadzić, rezerwuje przejazd jako pasażer.

Krajobrazowo ciekawsze są wyjazdy poza miasto: do Hatty przez góry Hadżar, podjazd na Jebel Jais w sąsiednim emiracie Ras al-Chajma — 1930 metrów, najwyższy punkt kraju, serpentyny i wyraźnie chłodniej — albo na wschodnie wybrzeże do Fudżajry. Na torze Dubai Autodrome jest taksówka wyścigowa i szkolenia na zamkniętym obiekcie.

Praktycznie: do wynajmu potrzebne jest międzynarodowe prawo jazdy, minimalny wiek zwykle 21 lat, przy sportowych 25. Kaucja na karcie przy supersamochodzie bywa czterocyfrowa. Fotoradarów jest dużo i są drogie; mandaty trafiają do wypożyczalni po tygodniach i schodzą z kaucji. Na stacjach zawsze tankuje pracownik, samoobsługi nie ma.