Wyjazdy kulinarne z Larnaki niemal zawsze prowadzą w górę, w góry. Powód tkwi w produkcji, nie w romantyzmie: serowarnie i winnice stoją we wsiach Troodosu, bo tam jest chłodniej i jest woda. Najbardziej poglądowy program dotyczy halloumi. Robi się je z mieszanki mleka koziego i owczego, podgrzewanej dwukrotnie: najpierw ścina się skrzep, potem gotowy ser gotuje się w serwatce, dlatego trzyma kształt na patelni i skrzypi w zębach.

Dalej idą trasy winne. Z Larnaki wożą do Omodos i sąsiednich wsi, gdzie nalewają xynisteri, mavro i komandarię — deserowe wino z podsuszonych winogron, wytwarzane tu dłużej niż gdziekolwiek w Europie. Osobny wariant z zajazdem do Limassol dokłada dniowi część nadmorską. Trzecia linia to Lefkara: koronka, srebro i obiad w wiejskiej tawernie, gdzie meze wynoszą w dziesiątkach małych talerzyków.

Praktycznie. Takie wyjazdy zajmują cały dzień, a degustacja oznacza, że za kierownicę lepiej nie siadać — bierzcie wariant z kierowcą. Meze liczone jest na towarzystwo: nie trzeba zamawiać porcji na osobę, we czworo najadają się z jednego zestawu. We wsiach częściej płaci się gotówką. Winobranie idzie we wrześniu i wtedy w winnicach dzieje się najwięcej.