Turkiye Suluada

Suluada to mała niezamieszkana wyspa kilka kilometrów od Adrasanu, na wybrzeżu licyjskim. Dwie plaże jasnego piasku leżą przy płytkiej, bardzo przejrzystej wodzie. Łodzie sprzedają ją jako tureckie Malediwy.

Wyspa, na której nie ma nic

Nazwa znaczy wyspa wodna, od źródła, z którego korzystali dawni żeglarze, i to źródło jest w zasadzie jedynym ludzkim śladem na lądzie.

Nie ma pomostu, nie ma kawiarni i nie ma cienia poza niskimi krzakami. Łodzie stają na kotwicy, a pasażerowie brodzą albo dopływają. Skała jest wulkaniczna, a piasek na krawędziach ostro opada i właśnie tam jest snorkeling.

Tym dniem jest łódź

Dotarcie na miejsce to większość tego, co kupujesz, a trasa liczy się tak samo jak wyspa.

• Z Adrasanu. Czterdzieści minut do godziny w każdą stronę, z trzema albo czterema postojami na kąpiel wpisanymi w trasę.
• Zatoka Ceneviz. Szczelina w klifach osiągalna wyłącznie od morza, na większości programów.
• Obiad na pokładzie. Gotowany na łodzi i zwykle wliczony; napoje nie.
• Wersje dłuższe. Ten sam rejs sprzedaje się z Kemeru, Olympos, Beleku i Antalyi, z doczepionym odcinkiem autokarem.
• Czartery prywatne. Ta sama trasa na własnych godzinach, co zaczyna mieć sens przy czterech osobach.

Praktyczne informacje

• Sezon. Od maja do października, a morze jest najcieplejsze w sierpniu i wrześniu.
• Słońce. Na wyspie nie ma cienia, a na pokładzie często też nie, więc okrycie liczy się bardziej niż cokolwiek innego w bagażu.
• Buty. Wyjście na ląd bywa po kamieniach i buty do wody ratują dzień.
• Wiatr. Przy silniejszym rejsy się odwołuje, decyzja zapada rano, a pieniądze wracają.
• Długość. Sześć do ośmiu godzin z Adrasanu; z Antalyi albo Beleku dolicz jakieś trzy godziny w minibusie.
• Nic na brzegu. Ani kiosku, ani wody, ani toalety, więc zabierz z łodzi to, czego potrzebujesz.