สัตว์ป่าของดูไบอาศัยอยู่ในสองพื้นที่ที่แทบไม่มีอะไรเหมือนกัน พื้นที่แรกคือทะเลทราย ออริกซ์อาหรับซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของประเทศเคยสูญพันธุ์จากธรรมชาติไปแล้วราวปี 1972 และกลับคืนมาได้ด้วยการเพาะเลี้ยงขยายพันธุ์เท่านั้น ปัจจุบันหากินเป็นฝูงร่วมกับกวางทรายอาหรับ ส่วนกระต่ายป่าอาหรับและจิ้งจอกทรายขี้อายกว่า มักออกมาช่วงพลบค่ำ ขณะที่หมาป่าอาหรับพบเห็นได้ยากมาก ทั้งหมดนี้อยู่ในเขตอนุรักษ์ทะเลทรายดูไบ พื้นที่ 225 ตารางกิโลเมตร ซึ่งเข้าได้เฉพาะเมื่อไปกับผู้ประกอบการที่ได้รับใบอนุญาตเท่านั้น

พื้นที่ที่สองคือชายฝั่ง ที่ราสอัลคอร์ ตรงจุดที่ลำน้ำแผ่ออกเป็นที่ลุ่มน้ำเค็ม มีนกฟลามิงโกหลายพันตัวมาพักหนาวระหว่างเดือนพฤศจิกายนถึงมีนาคม ในเขตอนุรักษ์มีการบันทึกสัตว์ไว้มากกว่า 450 ชนิด และมีบังไพรสำหรับดูนกสามจุดเปิดให้เข้าฟรี ในทะเลมีโลมาปากขวดและโลมาหลังโหนกอินโดแปซิฟิก รวมถึงเต่าตนุและเต่ากระ ศูนย์ฟื้นฟูเต่าทะเลข้างโรงแรมย่านจูไมราห์จะปล่อยเต่าที่รักษาหายแล้วกลับสู่อ่าว ทุกวันพุธเข้าชมการปล่อยได้โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย ส่วนเหยี่ยวเป็นนกประจำชาติ มีการแสดงเหยี่ยว และที่อาบูดาบียังมีโรงพยาบาลเฉพาะสำหรับนกกลุ่มนี้

ข้อควรรู้ ฤดูกาลสำหรับส่องสัตว์คือพฤศจิกายนถึงมีนาคม ส่วนหน้าร้อนสัตว์จะออกหากินเฉพาะช่วงเช้าตรู่ ควรพกกล้องสองตาไปด้วย เพราะระยะห่างค่อนข้างไกลและห้ามเข้าใกล้ ภายในเขตอนุรักษ์ห้ามออกนอกเส้นทางที่กำหนด ห้ามให้อาหารสัตว์ และห้ามบินโดรน หากต้องการผลลัพธ์ที่แน่นอน พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำในห้างและกรีนแพลนเน็ตเปิดตลอดทั้งปี แต่นั่นไม่ใช่ธรรมชาติป่า และควรเข้าใจความต่างตรงนี้ไว้