İstanbul'u gezmek suya göre bölünür. Avrupa yakasında Sultanahmet, insanların buraya gelme sebeplerinin çoğunu bir arada tutar: 537'de tamamlanan ve sırasıyla kilise, cami, müze ve yeniden cami olan Ayasofya; karşısında, bir bahçeyle ayrılan Sultanahmet Camii; Boğaz'ın Haliç'le buluştuğu burnun üzerindeki Topkapı Sarayı; ve 336 sütun üzerinde duran altıncı yüzyıl yeraltı sarnıcı Yerebatan. Hepsi yirmi dakikalık yürüme mesafesinde; rehberli rotaların neredeyse tamamı bu yüzden buradan başlar.

Haliç'in kuzeyinde şehrin tonu değişir. 1348'de Cenevizli tüccarların yaptırdığı Galata Kulesi, İstiklal Caddesi'ne ve oradaki kırmızı nostaljik tramvaya çıkan dik sokakların üstünde durur. Kapalıçarşı ile Mısır Çarşısı tarihi yarımadada kalır, ikisi de pazar günleri kapalıdır. Mimar Sinan'ın Süleymaniye Camii, Haliç'e bakan en iyi ücretsiz manzarayı verir. Yukarıda, kıyı boyunca Balat ve Fener daha sakindir: renkli evler, çamaşır ipleri ve bulvar yerine merdivenler. Anadolu yakası vapurla yirmi dakika uzaklıkta; Moda semtiyle Kadıköy ise şehrin ziyaretçi için oynamayı bıraktığı yerdir.

Pratikte: camiler beş vakit namaz süresince, cuma öğleninde ise daha uzun süre ziyarete kapanır, bunu güne katmak gerekir. Omuz ve dizler kapalı olur, kadınlar kapıda verilen başörtüsünü kullanır, ayakkabı çıkarılır. Müze Kart üçüncü noktadan itibaren kendini amortize eder; İstanbulkart vapur, tramvay ve füniküleri kapsar ve varır varmaz alınmaya değer. Yürümek için nisan-haziran ile eylül-ekim uygundur. Temmuz ve ağustosta Ayasofya ile Topkapı kuyrukları yılın en uzunudur ve yalnızca sabahın erken saati çekilebilir.