İstanbul'da kültür yayılmaktan çok üst üste yığılmıştır. Sultanahmet'te Ayasofya, Bizans mozaiklerini ve Osmanlı hat madalyonlarını aynı mekânda taşır; Topkapı Sarayı hazineyi ve harem dairelerini barındırır; Türk ve İslam Eserleri Müzesi ise Hipodrom'daki on altıncı yüzyıl vezir sarayında, koleksiyonu on üçüncü yüzyıla uzanan halılarıyla durur. Hemen yanındaki Arkeoloji Müzeleri, milattan önce dördüncü yüzyılda yontulmuş ve boyasının izleri hâlâ görülen İskender Lahdi'ni saklar.

Haliç'in kuzeyinde şehir çağdaşlaşır. İstanbul Modern, Karaköy'de kıyıdaki yeni binasında; Beyoğlu'ndaki Pera Müzesi Osman Hamdi Bey'in Kaplumbağa Terbiyecisi'ni tutar; SALT Galata eski bir Osmanlı bankasında çalışır. Edirnekapı'da Kariye yapısı, dünyanın en iyi Bizans mozaik ve fresklerinden bazılarını korur. Yaşayan zanaatlar göründüğünden yakındır: ebru, hat ve seramik Süleymaniye ve Beyoğlu çevresinde kısa atölyelerde öğretilir, Mevlevi seması ise Galata'daki tekkede icra edilir.

Pratikte: devlet müzelerinin çoğu pazartesi, birkaçı salı kapalıdır; günü bir müzenin etrafına kurmadan önce kontrol etmekte fayda var. Müze Kart devlet müzelerini kapsar, Pera ya da İstanbul Modern gibi özel olanları kapsamaz. Ayasofya ve ibadete açık camiler namaz vakitlerinde, cuma öğlen çevresinde ise daha uzun süre ziyarete kapanır; omuz ve dizler kapalı olur, kadınlar başörtüsü kullanır. Rezervasyondan önce atölyenin İngilizce yapılıp yapılmadığını, sema akşamının dinî bir tören mi yoksa sahne gösterisi mi olduğunu sorun: ikisi de aynı adla satılıyor.