Kapadokya'da doğa yumuşak kaya ve sert havadır. Erciyes ve Hasandağ'dan on milyon yıl boyunca inen kül tüfe dönüştü, sonra yağmur ve rüzgâr onu herkesin yürümeye geldiği vadiler hâline getirdi. Kapadokya'da doğa yürüyüşü çoğunlukla tırmanmak değil, vadi tabanında yürümektir: Ihlara Vadisi bir nehri on dört kilometrelik kanyon boyunca izler, duvarlarında kiliseler vardır; Güllüdere ile Kızılçukur ise üç saatlik bir halka oluşturur ve son ışıkta yürünmelidir — tüf ancak o zaman adını aldığı rengi gerçekten alır.

Güvercinlik Vadisi Uçhisar'dan Göreme'ye yaklaşık bir saatte iner ve adını kayalara yüksekten oyulmuş güvercinliklerden alır: köylüler gübreyi bağlar için toplardı, bu yüzden burada başka hiçbir şeyin yetişmediği yerde meyve bahçeleri yetişir. Aşk Vadisi daha kısa ve daha kalabalıktır. Kapadokya'da daha sakin doğa turları için Soğanlı ve Güllüdere rotaları ağustosta bile tenhadır, at sırtında ise minibüslerin giremediği patikalarda yol alınır.

Mevsim burada çoğu yerden daha çok belirleyicidir. İlkbahar ve sonbahar yürüyüş mevsimidir; temmuz ve ağustos 35 °C'yi aşar ve platoda neredeyse hiç gölge yoktur, kışın peribacaları beyazlar ve patikalar kayganlaşır. Hangi ay olursa olsun, Kapadokya'da açık hava aktiviteleri gerçek ayakkabı ister — tüf tozludur ve düz tabanın altında ufalanır — ayrıca sandığınızdan çok su ve sırtlardaki rüzgâra karşı bir şeyler.